غزل
آتش کیانی
دنیا دی اتہاس نوں تکو کنے کاج سنوارے جنگ
کوئی نہ مسئلا حل اس کیتا پائے ہور پواڑے جنگ
کوئی غاصب وچ زرداراں ہے جہڑا لام پجاری اے
رہتل نوں منہ پرنے سٹ کے محل بنائے ڈھارے جنگ
نارد جوبن اُتے آیا کال چوفیرے تکدی اے
یار جدوکی چھیڑی اے کجھ لوکاں مذہباں بارے جنگ
اپنی نسل دا وَیری آدم سبھ سیانپ جاندی رہی
ٹینکاں نال میزایلاں ہیٹھاں لکھاں منکھ لتاڑے جنگ
