غزل
حسین شاد
اوہ تاں سجرا پھُل گلاب دا سی
موسم مہکیا مٹھڑے خاب دا سی
اوہدے پڑھ کے نین بے ہوش ہونا
اوہ تاں نواں بیان شراب دا سی
اکھاں تکدیاں دھڑکدے دل رہندے
اوہدی ٹور تاں حشر عذاب دا سی
اوہنوں ویکھ کے شاعری یاد آوے
اوہ تاں مکھڑا ہیر کتاب دا سی
آئے لے کے نویں سوال اوہو
اتے جنہاں دے وقت جواب دا سی
جنہوں پڑھ کے لوک نہ اکدے سن
قصہ شاد دے حال خراب دا سی
