غزل
سلیم نجمی
ٹھیک نئیں نکی سوچ بھراوا
جسراں پیر دی موچ بھراوا
کھلے رکھ توں پیار دے بوہے
دل چوں نفرت پوچ بھراوا
اوہنوں لگدا پھل ودھیرا
جس بوٹے وچ لوچ بھراوا
ایتھے کنج کنج حق ماڑے دا
تگڑے لین دبوچ بھراوا
اوہنے دیس نوں اونا لٹیا
جس دی جو اپروچ بھراوا
غیراں دا کیہ اپنے دیندے
الّے زخم کھروچ بھراوا
چڑیاں دے حق نجمی لَے نیں
الاّں کاواں نوچ بھراوا
