غزل
کرم علی کیفی
صبر شکر نال قوم سبھ کجھ سہہ گئی اے
ظلم سہن دی ریت انوکھی پے گئی اے
میں وی مسلم لیگ دا اک سپاہی واں
جس ہتھ نال آزادی لیک ویہہ گئی اے
لوہے نال کھلوتی ہوئی عمارت وی
اک بھچالی جھٹکے دے نال ڈھیہہ گئی اے
اک ویلا سی مسلم سبھ توں تگڑا سی
ہن کیہ اے کیوں ساڈی ہمت بہہ گئی اے
دنیا توں سبھ ساتھی ٹردے جاندے نیں
ایس ورھے وی میری واری رہ گئی اے
اپنا مونہہ ویکھاں تے اپنا لگدا نہیں
دل دے شیشے وچ تریڑ پے گئی اے
اٹاں روڑیاں والا جھکھڑ جھلے گا
لنگھدی ہوئی ہوا کیفی جی کہہ گئی اے
