نعت شریف
اقبال راحت
میرے نبیؐ توں سوہنا نہ کوئی جہان وچ
لکھیا خدا نے صاف اے اپنے قرآن وچ
دنیا بنائی اے اپنے محبوب لئی خدا
پہلاں تے نہیں سی دنیا کسے دے گمان وچ
صدیاں لنگھائیاں یار دی تخلیق کردیاں
لایاں نہ گھڑیاں فیر ایہہ دنیا بنان وچ
شفقت وفا تے پیار دا پیکر حضورؐ نے
گلاں اوہ کردے مٹھیاں شیریں زبان وچ
رب نے بلایا عرش تے راز و نیاز لئی
حوراں قصیدے پڑھدیاں سوہنے دی شان وچ
ڈٹھا جدوں محبوب نوں غاراں چ روندیاں
ونڈیاں خدا نے رحمتاں سارے جہان وچ
جاگے گا میرا بخت وی آقا بلاون گے
چنگا نہیں بھاویں گن کوئی راحت ندان وچ
