غزل

منور شکیل

نپنیاں پئیاں مڑ کے سانوں چھڈیاں ہوئیاں باہواں
اوہدی سِک وچ مدت توں سی اڈیاں ہوئیاں باہواں
اوہنے اپنے موڈھے نال غیر نوں جدا اے لایا
سوچ رہیا اے دشمن دے نال وڈیاں ہوئیاں باہواں
ویکھ رہیا واں دھرتی وچوں کنے ہتھ نیں اگے
لگدا اے اس بنجر بھوئیں تے تے گڈیاں ہوئیاں باہواں
غرض دے دیوے ویڑھے اندر چانن مول نہیں کرنا
سوتر کہنوں کیتا اج تائیں کڈھیاں ہوئیاں باہواں
پڑ دے اندر حالے توڑی نام اچیرا میرا
تیرے بوہے لے آیا واں وڈھیاں ہوئیاں باہواں
توں شکیل حیاتی اندر کہڑا چنگا کیتا
کہڑے چاء توں اوہدے نال توں گڈیاں ہوئیاں باہواں