غزل
انور اُداس
اُس نہ دِید کرائی سانوں
تن من میرے پیڑاں اُگیاں پائی یار جُدائی
اوہ کیہ رُسیا نال اَساڈے رُسّی کُل خُدائی
اَدھواٹے اُس چھڈیا سانوں نہیں اُس توڑ نبھائی
کندّھاں دے گل لگ لگ روواں دیواں حال دُہائی
میں نِیویں میں کملی جھلّی، اُچیاں دے سنگ لائی
اُچیاں دے سنگ لا کے کھٹّی عمراں دی رُسوائی
ہر تھاں ہر سُو بھالیا اوہنوں سُرت رہی نہ کائی
نہ تے اوہ ای ملیا مینوں نہ میں منزل پائی
پلّہ عملوں خالی میرا ، بھَوں بھَوں عمر لنگھائی
اِکّو عِشق سلامت انورؔ ، ساڈی کُلّ کمائی
اُس نہ دِید کرائی سانوں اُس نہ دِید کرائی
