عارفانہ کلام
پیرنصیرالدین نصیرؒ
اک بڈھڑی بغداد نگر وچ روندی بیٹھ کنارے ہو
تڑفے تے فریاداں پاوے، تے ہتھ مٹیاں تے مارے ہو
ڈب گیا میرا سہریاں والا ،تے نال باراتی سارے ہو
دجلہ دریا ٹھاٹھاں مارے، تے کردی موت اشارے ہو
اچن چیتی میراںؒ آئے، تے کردے سیر نظارے ہو
بڈھی وچ قدماں دے ڈگ کے، رووے تے عرض گزارے ہو
کون ہووے جہڑا موڑ لیاوے، میرے ڈبے چن تے تارے ہو
پیر ہووے تے میراںؒ جیہا، جہڑا لاوے نہ جھوٹھے لارے ہو
عبدالقادر ہتھ اٹھائے، اگے رب پیارے ہو
ڈبی کشتی رب دے فضلوں، لگی آن کنارے ہو
واہ نصیر پُتر زہرہؓ دا، جس ڈبے بیڑے تارے ہو
