غزل
جاوید صدیق بھٹی
مینوں توں بس جان دے
زہر غماں دا کھان دے
میں جتھے واں چنگا واں
اینی نہ توں شان دے
موڈھے دکھ کھلوتے جو
ایہہ نہیں میرے ہان دے
ہوواں جندڑی بھر تیرا
مینوں ایناں مان دے
ریجھ اے مینوں حکماں دی
مینوں کوئی فرمان دے
دل دتا ای حوصلہ کر
مینوں نیڑے آن دے
نہ ہل کھو جاویدؔ جی
بنجر دھرتی واہن دے
