غزل
ارشدمنظور
پئے ہیر دے ویہڑے جاندے نیں
جنج لے کے کھیڑے جاندے نیں
اکھیاں چوں لہو فر وگدا اے
جد خاب ادھیڑے جاندے نیں
جد محفل لگدی یاداں دی
سُر غم دے چھیڑے جاندے نیں
فر دبیاں لاشاں نکلدیاں
جد پٹے ویہڑے جاندے نیں
اساں دیوا آپ بجھایا اے
ہن ویکھو کہڑے جاندے نیں
اوہ اکھ دا اشارہ کر دے وے
شیشے وی تڑیڑے جاندے نیں
رانجھے دی قسمت ہار گئی
جنج لے کے کھیڑے جاندے نیں
جے چنگی نیت ہووے تے
سب کم نبیڑے جاندے نیں
نئیں آئوندے مڑ کے جگ تے اوہ
دنیا توں جہڑے جاندے نیں
اوہ ارشد سجن نئیں ہوندے
جو دیکے گیڑے جاندے نیں
