غزل
حسین شاد
پھردی لورو لور ہوا
رہندی شہروں دور ہوا
جنگل وچوں باہر نہ آئے
کیتی کس مجبور ہوا
ساڈے ساہ تے رُکدے جان
کاہنوں ویکھے گھور ہوا
زورا زوری کھوندی ویکھ
لاٹاں وچوں نور ہوا
پھل توں شاخاں وانجیاں ہن
کیری جائے بور ہوا
جاگن کسراں سُتے بھاگ
کہڑا پھوکے صور ہوا
سو سو عرضاں کریئے شاد
کر لئے اک منظور ہوا
