غزل
بابا نجمی
کدے وی جسراں دھرتی وچوں پانی سُک نہیں سکدا
ایسراں میرے دل چوں اوہدا چیتا مُک نہیں سکدا
کسے ویلے وی ہو سکدا اے اوہدے نال انہونی
جسدے کولوں اپنے گھر دا بوہا ڈھک نہیں سکدا
اپنی دھون تلی تے دھر کے پھر سکدا اے بندہ
جس توں ہریا ہووے اوہنوں موڈھے چُک نہیں سکدا
پا زنجیر شرع دی لوکاں روک لیا اے اوہنوں
قدم قدم دا ساتھی میرا منجا چُک نہیں سکدا
اگلے شہر چ میں وی جا کے سُتے لوکاں جگانے
سورج نال یرانہ میرا راہ وچ رُک نہیں سکدا
اوہدا چہرہ مہرہ وکھرا قد کاٹھی وی وکھرا
جنیاں مرضی بھیڑاں ہوون بابا لُک نہیں سکدا
