انداز نہ ہووے

امرجیت سنگھ سندھو

چلو ایہہ منیاں، ہنکار دا انداز نہ ہووے
مگر اپنی کلا تے کیوں کسے نوں ناز نہ ہووے
ورودھی جھک گیا تاں لا لیا ہک نال اس نوں میں
تے نالے ڈردا ہاں کہ اس چ کوئی راز نہ ہووے
توں چوہندا ہیں، کوی چوں وی سنے آواز تیری ہی
ایہدے بس بلھ ہلن، اوس دی آواز نہ ہووے
کسے ویلے بہانہ وی کسے دا جر لئی دا ہے
مگر اوہ فطرتاً پکا بہانے باز نہ ہووے
زمانہ بیتا، ایسا نہیں ملیا کوئی رہبر
زمانہ جو بدل دیوے، زمانہ ساز نہ ہووے
جدوں گونگے نوں میں تکیا تاں مونہوں نکلیا ربا
کسے دی زندگی دا ساز بے آواز نہ ہووے
میرے سبھ دُکھاں دا انجام بن جاوے میرا مرنا
میرے دُکھاں دا ایہہ ربّ جی، کتے آغاز نہ ہووے
توں اس نوں کھنبھ نہ دے، اے خدا! پر انج نہ کرنا
کہ اس دے کھنبھ تاں ہوون، مگر پرواز نہ ہووے
میں چاہندا ہاں، بچا لاں سبھ نوں اس شرمندگی کولوں
کہ جذبے ہون، لیکن کہن دا انداز نہ ہووے
نہ کر وشواس اُس اتے، ایہہ ممکن ہی نہیں سندھو
کہ اِک لیڈر تاں ہووے، پر اوہ دھوکھے باز نہ ہووے