غزل
ساقی گجراتی
ہاسیاں دی بُکل وچ درد لکوئی دا
دھر دھر اگے رونا ناہیں روئی دا
نسی دا نہیں کنڈ وکھا کے اوکڑ توں
دُونی ساویں پیاں بھار کھلوئی دا
بچے گھُگھو گھوڑیاں نال ای پرچ گئے
کجھ تے فائدہ ہویا مٹی گوئی دا
گھولی دی نہیں سینے کوڑ کرودھاں دی
بھلیا لوکا دُدھ وچ اک نہیں چوٹی دا
پیار دے مذہب دی توہین کری دی نہیں
کلمہ پڑھ کے کافر نہیوں ہوئی دا
ساقی دل دا میلا شیشہ دھون لئی
پچھلی راتیں نکڑے لگ کے روئی دا
