غزل
جاوید عارف
اوڑک اک دن صبر پیالہ بھر جانا ای
آخر توں وی باہواں کھڑیاں کر جانا ای
تیتھوں نہیوں ہجر ہلونا جھلیا جانا
میں تے ڈگدیاں ڈھیہندیاں ایہنوں جر جانا ای
دل ناں لاویں بازاراں دی رونق دے وچ
مُڑ گھڑ اوسے اجڑے پجڑے گھر جانا ای
اوہنے دھکے دے کے جتھوں تینوں کڈھیا
نیت نمازاں مُڑ کے اوسے در جانا ای
ایہ فرعوناں والا رعب حیاتی تائیں
فرعوناں دے وانگوں توں وی مر جانا ای
پہنچ گیوں جے اوس دوارے تے کیہ کہنے
لکھاں اوتھے تر گئے توں وی تر جانا ای
آکھیا سی ناں غم نوں دل دا راہ ناں دیویں
نہیں تے پنڈا ہولے ہولے کھر جانا ای
ایویں اچیاں گلاں عارف کیوں کرنا ایں
کہڑا جتیا دل دی بازی؟ ہر جانا ای
