غزل
ارشدمنظور
نئیں مکدی رات عذاباں دی
تد پئی اے لوڑ شراباں دی
توں واپس موڑ دے دل میرا
اج کریئے گل حساباں دی
موسم نے دیدے پھیر لئے
رنگت ہے زرد گلاباں دی
رل گئے نیں مٹی دے اندر
گنڈھ کھل گئی ساڈے خاباں دی
جو روز گناہ وی کر دے نیں
اوہ کردے گل ثواباں دی
اوہ وسدا جھگیاں وچ بھاویں
پر ٹردا ٹور نواباں دی
ہن آ گئے سبق موبائلاں تے
مُک گئی اے قدر کتاباں دی
تاں ارشد نیواں نئیں اڈدا
اوہ رکھدا سوچ عقاباں دی
