غزل
بیراجی
ویکھنے آں بھاویں اکھ توں نابینے آں
دھکے کھا کھا صبراں دے لہو پینے آں
ساڈے بول پڑھے جاندے نیں کندھاں تے
کیہ ہویا جے بھکھ نال بُلھ پئے سینے آں
ڈھڈ تے پتھر بنھ لیا اے ہمت دا
سُفنیاں وچ وی وطن محبت پینے آں
عام جیہا پتھر ساں رئوف نے کھڑیا اے
اج سونے دی مندری وچ نگینے آں
ساڈیاں مہکاں پاروں محفل سجدی اے
عطر گلاباں ورگے اسیں پینے آں
زندہ کیتا قلم میرے گمناماں نوں
مردیاں لئی سمندر وچ سفینے آں
ادب محبت وچ مرے ساں بیراجی
قبراں اندر وچ کتاباں جینے آں
