غزل
رمضان شاکر
میتھوں ہون والیا وکھ
تیری وی لڑ جائے اکھ
کیہ ہندا اے ہجر دا چسکا
کدھرے پیڑ ہجر دی چکھ
فیر میں ہس کے آکھاں ایہ
اتھرو موتی سانبھ کے رکھ
ساڈے ورگا دل تے لبھ
پیار جتاندے پھردے لکھ
بندے بڑے سولّے نیں
شاکر مہنگے وِکدے ککھ
ای پیپر
