بدل جانا

امرجیت سنگھ سندھو

سدا ایہہ ٹہک نہیں رہنی، تیرا حلیہ بدل جانا
ایہہ جوبن ہے، ایہہ چھلیا ہے، ایہنے ہر حال چھل جانا
ایہہ دنیا چاہندی ہے ہر پل، مچل جانا، پھسل جانا
تے ایہہ درویش کہندا ہے، ’سنبھل جانا! سنبھل جانا
دوہاں وچ کیسا رشتہ ہے، ایہہ دوویں کرم کیسے نیں
میری جند جاند نکل جانی، تیرا ارماں نکل جانا
برابر دے نہیں ایہہ حادثے، ہے فرق دوہاں وچ
کسے دا جل کے مر جانا، کسے دا مر کے جل جانا
جہاں دی پکڑ دا اودوں تماشہ لوک ویکھن گے
جدوں میں گلے صابن وانگ، ہتھاں چوں نکل جانا
اساں دے خون نے سی جام کر تی گورے دی گڈی
جدوں سبھ کہندے سی، ’پاسے ہٹو! اس نے کچل جانا
میرے مولا! تیرے بندے اچمبھت ہو کے ویکھن گے
تیری پتھر دی دنیا چوں، میرا بن کے غزل جانا
کسے بھٹکے لئی دیوا وی بننا آؤندے ’سندھو‘ نوں
کسے ٹھردے لئی آؤندا ہے، بھانبڑ بن کے بل جانا