غزل
محمد آصف انصاری
دِل اتے اکھراں دا بھار جہیا رہندا اے
تائیوں میری سوچ نوں بخار جہیا رہندا اے
نویں نویں پھلاں دی اے بھال چ رہندا اے
ایسے لئی اے دِل وی بہار جہیا رہندا اے
سمے دیاں ظالماں نے ات جہی چکی اے
تائیوں ہر بندا اوازار جہیا رہندا اے
جد ہر گل تے اوہ جی جی آکھ دا اے
خوف میرے ذہن تے سوار جہیا رہندا اے
گھڑی مڑی اوہدا چیتا میرے نال کھہندا اے
ایویں تے نہیں دل نوں قرار جہیا رہندا اے
قرضے تے سمے دے میں روز لاہی جانا واں
فیر وی کیوں میرے تے ادھار جہیا رہندا اے
