پروفیسر جنید اکرم مرحوم

شاعر: پیر فقیر ویر سپاہی

ورھیاں پہلے ملیا سی
اپنے اپ چ ڈبا سی
سوچ کے ذہن گھماندا سی
حق دی کھیڈ وکھاندا سی
کھرا سی دوہترا نانے دا
بنیا فخر زمانے دا
روح خش ہوندی ہسدی سی
اوہدے دل وچ وسدی سی
گل فقیر محمد دی
مرشد پیر محمد دی
قلم نوں گیڑی رکھدا سی
قصے چھیڑی رکھدا سی
پڑھیا گڑھیا بندہ سی
ربّ نال جڑیا بندہ سی
عشق چ ڈبیا ہویا سی
مرن توں پہلاں مویا سی
سخن سچیرے لکھدا سی
بابیاں کولوں سکھدا سی
رانجھا ہیر سی بیلہ سی
اک جہان اک میلہ سی
آہری ادب دا موہری سی
اک پارس اک جوہری سی
پنجابی دا ہیرا سی
پُت پنجاب دا ویرا سی
گھروں فقیری لبھی سی
اگ عشقے دی دبی سی
فقر دی دھونی لگی سی
وا پریم دی وگی سی
بھرم تے بھار پنجابی سی
اوہدا پیار پنخابی سی
رہتل دا متوالا سی
بولی دا رکھوالا سی
گرو دا چنڈیا ہویا سی
سمے تھیں ہنڈھیا ہویا سی
گلاں سچیاں سچیاں سی
سوچاں سوچدا اچیاں سی
کاڈھاں کڈھدا رہندا سی
جانو چڑھدا لہندا سی
چن پنجاب دا تارا سی
پنجابی لشکارا سی
لیکاں لیکدا رہندا سی
سخن سلکھنے کہندا سی
روگ اولڑا لا بیٹھا
نگری وکھ وسا بیٹھا
دل تے جگرا وڈا سی
جیون موت دا پھڈا سی
موت نوں ماری بیٹھا سی
عشق چ ہاری بیٹھا سی
آکھاں لگدے چارے کیہ
موت عشق نوں مارے کیہ
عشق پنجابی بولی دا
عشق دا بھیت نہیں کھولی دا
ویر فقیر نمانا سی
ہجر دا روگ ہنڈانا سی