غزل
منور شکیل
پیڑاں آپ خرید کے رکھیاں ہاسے دتے ونڈ
عشق دا گھٹا نہیوں لہنا لکھ پئی پلو چھنڈ
زہر سمے دے آپ بھرے نیں ایس حیاتی اندر
گلاں دے نال کردا رہیاں اکوں کوڑی کھنڈ
اکھیاں دا ایہ کاسا لے کے در تے آن کھلوتے
دید دے بھکھے نیناں نوں توں حسن خیراتاں ونڈ
اج تیکر نہ ہوشاں آئیاں انج بے طورا ہویا
انج دی ویلے مونہ تے ماری یاد ماہی دی چنڈ
توں شکیل ایں ازلوں بھیڑا گلمے جھاتی پاء
ذات اوہدی اے ازلوں اعلا گلاں نال نہ بھنڈ
