غزل
بھاویں اندر اگاں بھریاں ہوئیاں نیں
جبھاں اُتے برفاں دھریاں ہوئیاں نیں
اوہنے مینوں فیر وکھالی دتی اے
جسے دے وچ پیڑاں ہریاں ہوئیاں نیں
بُلھاں اُتے چیکاں ٹنگیاں ہوئیاں نیں
اکھاں دے وچ لاشاں دھریاں ہوئیاں نیں
توں کہنا ایں ایویں سانوں لبھیا اے
میں کہنا واں نسلاں مریاں ہوئیاں نیں
اوہنے ہر دے نال بنا کے رکھی اے
تاں ای اوہدیاں بیڑیاں تریاں ہوئیاں نیں
ویکھ شکیل سلام کریندے سُکھ ٹر گئے
نال غماں دے جھولیاں بھریاں ہوئیاں نیں
