ڈھولہ

آ باہر کھوہے توں بوکیا من ہاڑا منکھ چروکیا
ہک دھیر ہے
اساں ناد علی دا پوریا فر یارہویں والے نوں سوریا
تفسیر ہے
رہویں صدق صفا تے غازیا لا کنیں ہتھ نمازیا
تکبیر ہے
چنگا اچا میں کوکیا من نام سخی دا پھوکیاجو
پیر ہے
ہو وکھری جگ توں بانیے آ اگے ہڈک نمانیے
ایہہ نیر ہے
وچ سانبھ کے رکھیں سفنیاں مل دونویں اکھیں
سفنیاں تعبیر ہے
پیا جائے ہیاں نوں ٹھار دا کوی وکھرا تپہ بار دا
کشمیر ہے
جا کیمپاں وچ اپڑاوناں بانہہ کھلیاں کرن کراڑناں
ادیر ہے
انعام غنا آسائشاں لکھ زینتاں زیبائشاں
تصویر ہے
پھل ہولا ہویا بھار توں چِل ہٹ گئی انھی غار توں
تسخیر ہے
جدوں سرگیں پانی جھولیا سارا دریا چا ڈولیا
تحریر ہے
پئے علم دے ڈھول شنگاردے اسیں چار بھرا ونگاردے
شمشیر ہے
وچ آل ہک بھوجووال دی پئی وچن پیو دے پالدی
ہمشیر ہے
سن ستر دے داھکیوں پتر پرتیا واپس ڈھاکیوں
توقیر ہے
اسیں ماہنی شیر ہاں بار دے اسیں بندے بندے نوں چاردے
تدبیر ہے
جیوں بوچھن تیرا لہریا انج ایہہ خیال وی زہریا
واہ تیر ہے
نہ اچا بھوک نگاریا وچوں سکھناں تے اتوں بھاریا
مہا ویر ہے
ایہہ عشقے دیاں ماڑیاں اُساں پینگاں اچیاں چاہڑیاں
جاگیر ہے
دل ٹھارنیاں دل کپنیاں ایتھے لکھ بہروپی سپنیاں
زنجیر ہے
تک ایتھے جڑن نہ ڈھیلیاں ہن بجھن ایہہ پہیلیاں
کدیر ہے
لکھ جوڑن پئے خیالڑے اصل وارث شاہ جنڈیالڑے
دی ہیر ہے
پئے بھرن یورو نال بوریاں لے آئے فرانسوں گوریاں
تشہیر ہے
ڈھڈ پاڑن واسطے قتلیاں تے داتری وانگوں پتلیاں
خنزیر ہے
اتوں سہریں لکیا لاہڑیا وچوں کالیا گاڑھیا کاڑھیا
اسیر ہے
ایہہ چوہدویں دا چانناں بہہ فرخا راتیں چھانناں
تعمیر ہے
تک حسد دیاں بربادیاں گھر میاں سراج دے شادیاں
تقدیر ہے