غزل
نور محمد نور
نرم کلائیاں نے ایسا جھٹکا دتا
بکل وچوں دھرتی تے پٹکا دتا
پل وچ پٹھا ہویا رستم دنگل دا
قسمت نے ایسا دھوبی پٹکا دتا
پاسے کر کے چاٹی مٹھے بولاں دی
سر اتے دھر جھڑکاں دا مٹکا دتا
پار کرن نوں کہہ کے ٹھیلن والے نے
بھنور دے وچ بیڑی نوں اٹکا دتا
خود غرضی وچ آ کے میری مرضی نے
مینوں میرے راہاں توں بھٹکا دتا
میری ہوند پرائی کہہ کے اٹھ گیا
بکرا جویں قصائی نے جھٹکا دتا
خوشیاں تے غمیاں دے گبھے آساں نے
نور محمد نوں پٹھا لٹکا دتا
