رباعیاں
صدیق تاثیر
ایہ گل رخاں ایہہ مہ جبیناں کولوں
ملیا نہ کوئی فیض حسیناں کولوں
اگے گا تے پھل دے گا وفا دا بوٹا
ہے آس عبث کلری زمیناں کولوں
نظر اے نہ چبارے نہ حویلی اُتے
وسناں کسے سجن تے نہ بیلی اُتے
تاثیر ہون نقد دلاں دے سودے
دل تاں ای لئی پھرناں ہتھیلی اُتے
