غزل
محمد منیر شیروانی
پیار دے پل دو پل مگروں’ فر جو ہونا اے ہو جاوے
کیہ پرواہ اس جھل مگروں’ فر جو ہونا اے ہو جاوے
بس اک حرف تمنا والا کنے جتنوں کہہ ہویا
ہن اس سوہنی گل مگروں’ فر جو ہونا اے ہو جاوے
پیار بھریچی ایسی نظر جس وچ چاہت دا رس ہووے
تینوں ایہ سکھاون ول مگروں’ فر جو ہونا اے ہو جاوے
ویلے دیاں حداں نوں ٹپ کے جو جیوے جیون دی خاطر
اس ستھرے جئے چھل مگروں’ فر جو ہونا اے ہو جاوے
اس کلی’ گلی’ جلی’ لئی ہر طبقے وچ کھچ دھو ہوندی
ہر اوکڑ دے حل مگروں’ فر جو ہونا اے ہو جاوے
