امـاں
ڈاکٹر الیاس عاجز
اماں! چُپ چپِیتا رہناں
ہن میں کلّم کلّا بہناں
چھڈ کے ٹُر گئی توں جِدوں دی
ایویں بجھیا بجھیا رہناں
پِت نال بھریا پِنڈا لے کے
کچیاں کندھاں نال میں کھیہناں
توں آکھیا سی وِیر نیں تیرے
اج وی ہر گل اوویں سہناں
اماں میرے خواب چ آ جا
راتاں نوں میں ا ٹھ اٹھ بہناں
عاجز نوں اج دسیا بچیاں
سُتیاں اماں اماں کہناں
