سنتالی دی ونڈ

اعظم توقیر

سنتالیہ کیہ دِتا مینوں
میری دھرتی ٹوٹے کیتی
میرے انبریں لیکاں پائیاں
میریاں نسلاں ونڈیاں گئیاں
میریاں فصلاں اجڑ گئیاں
میرے گبھرو
میرے چھیل چھبیلے گھبرو
لہو وچ نہاتے
سنتالیہ کیہ دِتا مینوں
میریاں باراں
میرے بیلے سُنجے ہو گئے
میرے پنڈ دیاں ساریاں گلیاں
مقتل بنیاں
میری رت دے دریا وگے
میری دھرتی بنجر ہو گئی
سنتالیہ کیہ دِتا مینوں
کئی سہاگناں بیوہ ہوئیاں
کئی کنواریاں دی چُنی دیاں لیراں ہوئیاں
کئیاں کھوئے چھالاں مار کے جِند دِتی تے پت بچائی
سنتالیہ کیہ دِتا مینوں
سنتالیہ اک ہونی وانگوں واپری میتھے
ورھیاں بعد وی اِنج لگدا اے
کل دی گل اے
کل دی وی کیوں؟ اج دی گل اے
اج وی میرے پِنڈے لاساں
اج وی اکھاں دے وچ رڑکن
نہراں دے وچ رُڑھدیاں لاشاں