مجبور عورت
حبیب جالب
ایہہ گھنگرو نہیں زنجیراں نیں
دنیا نے پیریں پائیاں
ایہہ چھنکدیاں رسوائیاں
نہیں سندا کوئی دہائیاں
دل ساتھ نہ دے تاں ہسنا کی؟
بستی وچ ظلم دی وسنا کی؟
حالَ اپنا کسے نوں دسنا کی؟
چپّ رہنا ای تقدیراں نیں
ایہہ گھنگرو نہیں زنجیراں نیں
کئی کہندے نچ بازاراں وچ
کئی چندے رہے دیواراں وچ
رہی شرم نہ رانجھن یاراں وچ
ہوئیاں بے بس لکھاں ہیراں نیں
ایہہ گھنگرو نہیں زنجیراں نیں
