غزل
عطاءالعزیز
میں تیرے نال توں میرے نال کیتا کیہ نتارا کریئے
پچھلیاں ساریاں گلاں دا اج لیکھا جوکھا سارا کریئے
کیہ ہویائے کیوں اوج دے ولوں پستی دے ول آ گئے آں
کہڑے موڑ توں رستہ بھل گئے سوچ وچارا دوبارا کریئے
کیہ پچھ دے او جیون دے نیں کیہ کیہ اج جھیڑے
کیہ دسیے کیہ ہویائے کاہنوں موت نوں اج گوارا کریئے
ساڈی مرضی ایہہ سی کہ اوہ بھیڑ اچ سانوں آپ پچھانے
اوہ چاہندا سی ہتھ ہلا کے پہلوں اسیں اشارا کریئے
پتھراں دے وچ رہندے رہندے عطا آپ ہو جاواں گے پتھر
پتھر ساتھوں موم نہیں ہونے ایہہ بیکار نہ کارا کریئے
