ٖگیت
بابا نجمی
سر تے خوف دے پہرے لگے کسراں جشن مناواں
پھُل کدے نہیں کھڑدے ویکھے لوکاں وچ خزاواں
بُلھاں اُتے کنج لیاواں بدوبدی میں ہاسے
کنیاں نال کدے نہیں مُکے لگے ہوئے چماسے
اندر میرے گھپ ہنیرا متھا کیہ لشکاواں
شینہہ دا اک دن کھا جاندا اے گدڑ دے سو سال
تیرا ساتھ نہیں دینا ہن تے طوطے والی فال
شہراں دے وچ آ وڑیاں نیں جنگل چھڈ بلاواں
ہتھوں اوہ کم چنگا لگدا دل دی جہنوں منے
ڈھولاں دی تھاں لے نہیں سکدے کدے وی چھینے چھنے
توں نہیں لگدا مینوں چنگا کسراں سچ لُکاواں
ساہواں وچ پروئیاں توں نیں خوف دیاں تلواراں
اپنے ولّے کر لئیاں نیں ملک دیاں اخباراں
میں وسنیک آزاد وطن دا دسو کنج اکھواواں
