غزل
گورچرن کوچر
میرے سوں جان تے وی چن تارے جاگدے رہندے
کہانی جاگدی رہندی ہُنگارے جاگدے رہندے
ایہہ ساڈے ساہ نیں جو دھڑکناں دے نال تُردے ہن
ایہہ جیون پینگھ نوں دے کے ہُلارے جاگدے رہندے
گھڑی دُکھ دی جدوں آوے ایہہ جھٹ حرکت چ آ جاون
دِنیں راتیں ایہہ ہنجو کرماں مارے جاگدے رہندے
اوہناں تے آ کے ٹِک جائے نظر کومل جیہی کوئی
نظر دی ہی اُڈیک اندر نظارے جاگدے رہندے
کوئی راہی جے راہ بُھلیا تاں اوہ بدنام ہووے گا
ایسے لئی رات بھر چانن مُنارے جاگدے رہندے
دوہاں دا فرض اِکو ہے نبھائوندے وی نیں دونیں ہی
جے دیوے سون تاں جُگنو وِچارے جاگدے رہندے
ایہہ پیڑاں، درد، تنہائی تے غم، ٹِیساں، کسک، کوچر
میرے دِل دے ایہہ پہریدار سارے جاگدے رہندے
