غزل
صابر حسین امداد
جس دے نل بھی اکھیاں لڑیاں
اس دے ہجر دے تاء وچ سڑی آں
کد تک سہساں نخرے تیرے
نا کر سوہنے ہور توں اڑیاں
دکھ دے بدل شور مچاون
وسن نالے سر تے کنیاں
تیرے ناں دا بوٹا لہا کے
اٹکو پار میں شکر پڑیاں
تینوں لبھ دی رہیاں سوہنے
گل وچ پا کے موتی لڑیاں
