امن امان منگدے

امر جیت سنگھ سندھو

اوہ جوبن وی کی جوبن ہے، جیہڑا امن امان منگدے
جوبن دے موسم وچ مترو، ہر جوبن طوفان منگدے
سچ کہے توں، کلاکار تاں ہر پل امن امان منگدے
امن امان دی راکھی خاطر ہی سندھو کرپان منگدے
ظالم چیک چہاڑا چاہندے، پر ساڈا نیتا ہے ایسا
ساڈے چہرے نوچ کے وی جو، چہرے ‘تے مسکان منگدے
سپن ساز تے جنگ باز دی سوچ وچ انتر ہے ایناں
چڑیاں منگن وسدے ویہڑے، الو سن مسان منگدے
ارباں کھرباں دھن دا مالک نیتاک خود نوں کہے ‘تیاگی
کرتی اس نوں لوبھی دسدے، جو کیول گزران منگدے
منگتا بن کے اک منگتے توں منگدیں، پھیر مایوس وی ہنی
اس داتے توں کیوں نہیں منگدا؟ جس توں کل جہان منگدے
داس داسیاں، سندر سیجاں، حوراں نوراں، مئے دے ساگر
میری منگ نہیں ایہہ چیزاں، ایہہ چیزاں شیطان منگدے
کایا مایہ، سکھ سویدھاواں، میرے ستگور بہت بخشیاں
اپنے سگھڑ سروتے کولوں، ‘سندھو’ صرف دھیان منگدے