غزل
کلیم شہزاد
پیر پیر تے ہوکے بھردیاں ویکھاں میں
آس دیاں مٹیاراں مردیاں ویکھاں میں
کنا جی کردا سی تیریاں انگلاں نوں
زخماں اُتے مرہم دھردیاں ویکھاں میں
سر دے اُتے دھپ دی چادر تانی ایں
فیر وی ایتھے سدھراں ٹھردیاں ویکھاں میں
تیرا چیتا آ جاوے جے راتاں نوں
دل دے اُتے رشماں ورھدیاں ویکھاں میں
اکلاپے دی دھپ توں کیویں بچاواں میں
سدھراں برفاں وانگر کھردیاں ویکھاں میں
اوہنوں لو دی لوڑ پئی اے فیر کلیم
کَڑیاں بال کے اپنے گھر دیاں ویکھاں میں
