غزل
ساحل اعوان
کر کر حیلے تھک گئے آں
کوئی چلے نہ تدبیر
اج سُفنہ ہویا کٹھیاں رہنا
پنجاب دا سی جو سانجھا گہنا
رونا رو رو تھک گئے سارے
بدلے ساڈی پھٹی تقدیر
دینا پاوسی سبھ نوں ساب
جنہاں توڑے ساڈے خاب
امن دی کٹیا لٹی گئی سی
سمجھن سبھ پنجاب حقیر
دُلا بھگت آزاد نہیں آیا
جنہاں سی پنجاب بچایا
باہو نانک تے وارث بلھا
سبھ ٹر گئے چھڈ جاگیر
کیتھے سوں گئے جا کے
تسی آپوں سخن بچا لو
سن دا کوئی نہ آکھاں کنہوں
دسدا کوئی نہ لبھے یار
