جھلی
منزہ شاہد
جیوں چکی وچ دانے پے گئے
مر کے قول نبھانے پے گئے
کیہ ہویا جے ”سوہنے” خاطر
وٹے روڑے کھانے پے گئے
پھلاں نالوں ودھ نیں جہڑے
کنڈے جھولی پانے پے گئے
جھوک سجن دی ساہمنے آئی
سبھے ہوش گوانے پے گئے
بھل گئی ساری ہوئی بیتی
بنھ گھنگھرو چھنکانے پے گئے
کویں ہسدی نچدی موئی
سوچاں وچ سیانے پے گئے
