غزل
گورچرن کوچر
مُسکرا کے سارے شِکوے دُور کر کے تُر گیا
اوہ مینوں ہسّن لئی مجبور کر کے تُر گیا
بہہ گیا اوہ دِل چ میرے آپ تاں چُپ چاپ ہی
مینوں سارے جگ چ اوہ مشہور کر کے تُر گیا
جِس دے وِچوں ویکھدی ساں اُس نُوں میں وار وار
میرے دِل دا شیشہ چکنا چُور کر کے تُر گیا
خُود نوں چُماں تاں ایہہ جاپے ساز کوئی سُر چ ہے
ہونٹھ میرے اِس طرحاں مسرُور کر کے تُر گیا
نیڑے نیڑے ہوندیاں اوہ ہو گیا اینا قریب
مینوں اپنے آپ توں وی دُور کر کے تُر گیا
مُُسکنی اوہدی سی خوشبودار تے اوہ اوس نال
کاغذی پُھلاں نُوں وی بھرپُور کر کے تُر گیا
