گیت
شاہد حسین
مُکدے جاندے ساہ
کاہنوں ہویوں بے پرواہ… ماہی
کِن مِن لائی تاریاں
چن دی لوہ نے ساڑیا
لوکی وسدے نال سجن دے
سانوں جُدائی ماریا
دِل چوں نکلے ہاہ
کاہنوں ہویوں بے پرواہ… ماہی
دِل دا حال سُناواں کیہ
پھٹ ِجگر دے وکھاواں کیہ
ٹُر گیا ماہی نین چُرا کے
ہجر دے ہنجُو وہاواں کیہ
دِل کیتا ساڑ سواہ
کاہنوں ہویوں بے پرواہ… ماہی
دُنیا ویر کماوے کیوں؟
دِل نمانا دُکھاوے کیوں؟
جے سجناں دا ساتھ مِلے تے
ہتھ دا لیکھ روآوے کیوں؟
نہ جِند دا کوئی وساہ
کاہنوں ہویوں بے پرواہ… ماہی
