غزل

نور محمد نور

چیلا ہاں تخت سنگھ دا، انجم دا ویر ہاں میں
دوہاں دے سفنیاں دا، سانجھا سفیر ہاں میں
ساہت تے قلم جس دی، تلوار بن کے چلی
بے تاج بادشاہ دا، وڈا وزیر ہاں میں
اک بوند میل دی نوں، جس دی پیاس تڑفے
برہا دے کلراں وچ، اگیا کریر ہاں میں
جھکیا ہاں یار خاطر، جیون دے ہر پڑاء تے
اچے ارادیاں دا، نازک سریر ہاں میں
مایوس ہو کے پرتے، جس نوں مٹاؤن والے
محرم دے دل تے اکری ایسی لکیر ہاں میں
ایسا ہاں، بڑھک ماراں، ہر شے ہلا کے رکھاں
پر اپنی سوچنی وچ، سبھ توں حقیر ہاں میں
منگے بنا ہے ملدی، خیرات جس سخی توں
اے یار! اس سخی دے، در دا فقیر ہاں میں
حقاں دی منگ خاطر، دے کے دراں تے دھرنے
پیراں چ تکڑیاں دے بنھی زنجیر ہاں میں
ہر روز جس دی خاطر لکھدا ہے نور غزلاں
اس بے وفا دے سیجل، نیناں دا نیر ہاں میں