غزل
عظمت اللہ عظمت
تانگھاں نال شنگاری رہی
سدھر کڑی کنواری رہی
اوہدے اکو سُفنے لئی
کھلی نیندر بھاری رہی
پچھدی بھاء پریتاں دا
اوہدی سوچ وپاری رہی
ککھوں ہولے جثے توں
ریجھاں دی پنڈ بھاری رہی
انبر چھوہن دے چکر وچ
ساڈی عشق اڈاری رہی
نیر بھلیکھے عظمت دی
دلدل دے وچ تاری رہی
