غزل
ساحل اعوان
پندھ حیاتی کٹدی جائے
ساہ دی گڈی چلدی جائے
اگ ویلے دی بخدی پئی اے
موم حیاتی ڈھلدی جائے
موت شکاری نیں سٹیا جال
تقدیر پئی چالاں چلدی جائے
موت دے یار ہلارے نال
مٹی مٹی وچ رلدی جائے
کسے نوں ساحل نہ نسن دیوے
ناگ ولانویں ولدی جائے
ای پیپر
