غزل
ظفر اقبال
اپنے آپے اتے اج میں آپے فقرے کساں گا
کھلھے ویہڑے دے وچّ اپنے اگے اگے نساں گا
دکھ وی میرے، سکھ وی میرے، پھر وی شہر شریکاں دا
ہولی ہولی روواں گا میں، اچی اچی ہساں گا
بجلی بن کے کڑکاں گا، میں انھے بولے جنگل وچّ
ریت دیاں محلاں تے کالے بدل وانگوں وساں گا
میں وہماں دا شہر ہاں، میرے روپ نیارے دیکھو گے
وس وس کے میں اجڑاں گا تے، اجڑ اجڑ کے وساں گا
کون ہاں میں، کتھوں آیا ہاں ؟ کہڑی گلّ سناون نوں
اج مینوں وی پتہ نہیں میں کل تہانوں دساں گا
