غزل
ساحل اعوان
اکلے اکلے کٹھے ٹر دے، ندی دے دو کنارے
اکھاں نیریں بھر جاون، جد چیتے آون نظارے
ساہ دے پتر جھاڑ دے جاون، ویلے دے تیز ہلارے
ہاسے خوشیاں لٹ لئے ساڈے، تے سکھ دے ورقے پاڑے
ڈھائیں مار مار روندے نیں، جہڑے نفس دے سجنوں مارے
حرص دے گھن نیں کھادے، نیک عمل سی سارے
پانی وانگوں رکدی ناہیں، ایہ ویلے دی لہر وچاری
جنہاں ساحل قدر نہ کیتی، اج سجنوں جت کے ہارے
