غزل
جان کاشمیری
جد کوئی مَسْلہ حل نہ ہووے کم اوّلا کرنا چنگا
قسطاں دے وچ مرن دے نالوں اِکّو واری مرنا چنگا
سدھراں وچوں رَت پئی چووے دل نہ بیشک راضی ہووے
اپنی اَنا دے بھرم دی خاطر ہس ہس دُکھ نوں جَرنا چنگا
اوکھے وقت توں پہلوں یارو سوکھے وقت دی قدر نہ ہُندی
پُٹّھے سِدّھے کھا کھا غوطے عشق سمندر تَرنا چنگا
اَنکھ بِناں تے کدی وی بندہ، جگ تے بندہ بن دا ناہیں
اَنکھ دی ویری اَگ جے ہووے ساری راتیں ٹھرنا چنگا
مندے چنگے لوکاں دے وچ ایسراں فرق وی ظاہر ہُندا
پَیر کِسے دا دھرنا مندا پَیر کسے دا دھرنا چنگا
مشکل ویلے دونویں چیزاں واوا کم شم آؤن ہمیشہ
لکّے پائی دھوتی چنگی مونڈھے اُتے پَرنا چنگا
اَنّھے، بولے، لنگڑے، لُولے دل دے جذبے چیتے رکھیں
کاہلاں اَگے ٹوئے ٹبّے کاہلاں کولوں ڈرنا چنگا
