غزل
حنیف ساقی
چھاویں اگن والے بوٹے ایناں قد ودھا جاندے نیں
پیراں نوں ہتھ لاون والے گلمے تیکر آ جاندے نیں
اک ویلے تے شیشے وچوں شکل پچھانی جاندی نہیں
بیلی واء ورولے وانگوں اینی خاک اڈا جاندے نیں
پگ دا بھار نہ سمجھن والے کدی نہ سر تے رکھن پگ
پگ دی لج لئی سچے لوکی ہس کے سر کٹوا جاندے نیں
انگلی پھڑ کے ٹرنا سکھن والے اپنے سنگی نوں
ہتھ پواون ویلے ویریاں وانگوں ہتھ وکھا جاندے نیں
چور تے کھوجی اک ہو جاون ساقی دوش کیہ بختاں نوں
پکی اُتے کھرا چڑھا کے کھوجی مال پچا جاندے نیں
