غزل
نور محمد نور
موسم جو ہو گیا ہے جھلا تے خوبصورت
محسوس ہو رہی ہے سجناں دی ہن ضرورت
رہندی ہے زندگی نوں ہر پل نویں ضرورت
مورت دے کول بہہ کے لبھدی ہے ہور مورت
یاداں چ کھو گیا ہاں اس مکھ نوں دیکھدا ہی
سجناں دے نال جس دی ملدی ہے شکل صورت
بھگوان بندیاں ہی مغرور ہو گئی اوہ
پتھر نوں گھڑ کے جہڑی ہتھیں بنائی مورت
لوکاں چ آ وڑی جو دھرماں دی آڑ لے کے
نفرت گھٹاؤن دی ہن کہڑا کرے مہورت
بیٹھیں نہ نور ایویں خوش فہمیاں نوں لے کے
امناں دا خواب ایداں ہونا نہیں ہے پورت
