غزل
جان کاشمیری
پکّی پیڈی نیّت والا ڈول گیا تے ہوسی کی
اوہدی چُپ نے مار مکایا بول پیا تے ہوسی کی
بندی خانے کولوں دنیا ڈردی ڈردی لنگ دی اے
جس شبھ لمحے اوہو قیدی ہوسی رہا تے ہوسی کی
میں تے اینا سوچن پاروں توبہ توبہ کرنا واں
ہوئی کدے جے اک دو لمحے بند ہَوا تے ہوسی کی
گِلے سُنن دے ہو گئے عادی سُن سُن کے دن رات گَلے
جس دن بھل کے یار نہ کیتا کوئی گلہ تے ہوسی کی
ویکھ کے صورت حوراں ورگی منگ لیا اے اَتا پتا
بعدوں سوچاں کلیا اُس نے غلط پتا تے ہوسی کی
غیراں نوں ایہہ کمّ اوّلے ہون مبارک سو سو وار
جس دن کیتا نظر چُرا کے یار دغا تے ہوسی کی
چنگے لوکی لڑدے لڑدے اندر کھاتے گُڑکی جان
چنگیاں دے وچ شامل ہویا کوئی بُرا تے ہوسی کی
