غزل
بیگم شاد چغتائی
سب اپنی اپنی دسدے نیں اسی انج وچھڑے اسی انج وچھڑے
اسی کیہ دسیئے ایہناں لوکاں نوں اسی انج وچھڑے کہ اُنج وچھڑے
اے وچھڑن والے جاندے نیں کی سل وچھڑن دا ہوندا اے
ایہہ حوصلہ اپنا اپنا اے’ اے دسن دا کہ کنج وچھڑے
دنیا وچ وچھڑن والے تے مل پیندے نیں آ کدی کدی
جو وچھڑ گئے نیں سدا لئی او انج وچھڑے جیویں کنج وچھڑے
کھا کھا کے مار جدائیاں دی اسی پہلے ای شاد ادھ موئے ساں
اُتوں ماریا کٹ کٹ قسمت نے اسی انج وچھڑے جیویں منج وچھڑے
